Biografie

Over mij...

Hoe het allemaal begon:

Op 23/02/1992 kwam ik dus op de wereld, ik woog 3,700kg en was 51cm groot. Toen ik bijna 3 maand oud was liet ons mama mij testen op wiegendood. Ik was blijkbaar een risicogeval en heb een tijd lang met zo’n kastje moeten slapen, op een dag lag ik bij ons moeke in mijn wiegske en ineens stopte ik met ademen, ons moeke in paniek den dokter gebeld, en die was daar net op tijd. Ik kwam erdoor en een paar maand later mocht mijn kastje weg.

Mijn vader was toen ik 4 jaar was trainer bij SK Lierse, zo ben ik aan mijn ‘voetbalcarrière’ begonnen, ik mocht eens mee naar de training gaan kijken, en zo heb ik mij aangesloten bij de ‘duiveltjes’. Ik heb 6 jaar bij Lierse gevoetbald in de gewestelijke reeks, en 6 jaar kampioen gespeeld. Maar opeens moesten er 3 volledige jeugdploegen buiten, we zijn dan met heel de ploeg bij de Lyra gaan voetballen, dat seizoen zijn we 2de geëindigd.
In die zomer, toen ik 13 jaar was, won ik de Ronde van Putte voor de 2de keer, een loopwedstrijd in eigen dorp. Ik leerde er Toshoni Van Craen kennen, hij ging zich die zomer gaan aansluiten bij een wielerploeg en zo kwam ik wat meer te weten over de koers. Ik ben dan met mijn ouders eens naar een koerske in St. Antonius Zoersel gaan kijken, en ik wist meteen : ‘Papa, ik wil ook koersen!’

Ik heb me dan ingeschreven bij wielerclub Heistzuiderkempen, waarmee ik elke woensdag gingen trainen, maar op de eerste training liep het al mis, ik schoof uit over wat kiezeltjes en ging al meteen tegen de grond. Zo ontdekte ik ook meteen de nadelen aan het wielrennen. Die zomer heb ik mijn eerste koerske gereden in het Nederlandse Arkel, ik stond als kleinste van den hoop aan de start, en na een goeie 4 ronden moest ik eraf, samen met nog enkele anderen, we zijn 1 keer gedubbeld en uiteindelijk werd ik 37ste van de 39. De week erop dan, koers in Goetsenhoven, mijn eerste koerske in België, het tempo lag hier veel lager en tot mijn eigen verbazing zat ik rond halfkoers nog altijd in het peloton. Uiteindelijk gingen we de laatste ronde in en ik zat er nog steeds bij. Ik had heel veel zenuwen, want ik zou gaan spurten voor de 2de plaats, want er was 1renners vooruit. In die sprint werd ik zowaar 2de en dus in totaal 3de , ik was zo fier als iets dat ik mee op het podium mocht. Uiteindelijk zou ik dat jaar goed blijven rijden en zelfs een koers winnen in het Luikse dorpje Berloz.

Maar toen begon de voetbal terug en stond ik voor een moeilijke keuze, ik koos om te blijven koersen en daar heb ik nog steeds geen spijt van. Ik werd de volgende zomer 13 jarige aspirant, ik kreeg een nieuwe fiets, en ik kon er tegenaan. Ik verzamelde wat ereplaatsen, en kon weer een koerske winnen, dit keer in Humbeek. Bij de 14 jarigen dan. Ik had in de winter wat gecrost maar zonder grote successen. In de eerste koers van het jaar werd ik meteen 2de, het begin van een sterk seizoen, waarin ik opnieuw won te Humbeek en ook in Ploegsteert. Na mijn regelmatig seizoen werd ik beloond, ik kreeg telefoon van 2 ploegen : KSV Deerlijk Gaverzicht en Bodysol-Lotto CTM. Ik koos voor de 2de en zo verdedig ik dit jaar de kleuren van Bodysol. Dit jaar heb ik al veel pech gekend met 3 valpartijen, ziekte en een voedselvergiftiging, maar ik heb toch al enkele mooie uitslagen bij elkaar kunnen fietsen en ik hoop binnenkort misschien eens te kunnen winnen.